De geschiedenis van drop.

Over de geschiedenis van drop zoals wij dat kennen, is weinig bekend. Vermoed wordt dat het uit de Klassieke Oudheid stamt. Het gebruik van zoethout, hoewel in een hele andere toepassing dan tegenwoordig, is echter al heel oud. In het graf van farao Toetanchamon (1358 voor Chr.) werden bijvoorbeeld grote hoeveelheden zoethout als grafgeschenk gevonden.

Oorspronkelijk werd drop in de vorm van ingedikt zoethoutextract gebruikt als medicijn. Het werd verwerkt in drankjes en toegepast bij hoest en verkoudheid. Ook nu nog nemen wij vaak een dropje als we keelpijn hebben of verkouden zijn. Het lost slijm op en het verzacht de keel.

Verder is drop gebruikt als middel tegen de dorst. Zowel Alexander de Grote (365-323 voor Chr.) als Napoleon (1769-1821) gaven hun soldaten drop om de dorst te lessen. Algemeen bekend is dat mensen bij heel warm weer dikwijls behoefte hebben aan iets zouts en daarom een dropje nemen. Zoethout werd vroeger eveneens gebruikt tegen maagzweren. Hoewel het niet bewezen is dat drop een gunstig effect heeft bij maagklachten, zijn er nog steeds mensen die bij maagpijn graag een dropje nemen.

Het woord drop.

Ook de herkomst van het woord drop is niet helemaal duidelijk. Taalkundig gezien is het woord drop afgeleid van druipen en een ander woord voor druppel. Zo werd vroeger gesproken van 'een drop zoethoutwortelextract'. Mogelijk is uit deze woordgroep de stofnaam drop ontstaan en hieruit vervolgens het begrip dropje. Volgens het Woordenboek der Nederlandsche taal wordt drop al in 1746 als stofnaam gebruikt.